چه کسی بار اول  حروف اسم تو را کنار هم چید ؟ 

 چه کسی ترکیبی زیبا تر از این حروف در کنار هم سرغ دارد؟ 

 من .. من تو را سراغ دارم که از خودت هم زیبا تری .. 

*

 once upon a december

یکی از روز های دسامبر 

Dancing bears

 خرسهایی که می رقصند
Painted wings

چرخ های رنگی
Things i almost remember

تنها چیزهایی هستند که تقریبا به یاد دارم 
And a song someone sings

و آهنگی که کسی می خواند  
Once upon a December

در یکی از روز های  دسامبر  
Someone holds me safe and warm

یکنفر که مرا گرم و محکم نگه داشته 
Horses dance through a silver storm

اسبهایی  که ی رقصند   به سوی طوفانی نقره ای م

Figures dancing gracefully

فیگور هایی که پر فریب می رقصند 
Across my memory

از خاطره من می گذرند  
Far away

خیلی دور 
Long ago

خیلی وقت پیش  
Glowing dim as an ember

اخگر های تاریک بسان خاکستر 
Things my heart used to know

چیزهایی که  قلبم به دانستنشان عادت کرده 
Once upon a December

در یکی از روزهای دسامبر  
Someone holds me safe and warm

یکنفر که مرا گرم و محکم نگه داشته 
Horses prance through a silver storm

 اسبهایی که    می خرامند به سوی طوفانی نقره ای

Figures dancing gracefully

 فیگور هایی که پر فریب می رقصند 
Across my memory

از خاطره من می گذرند
Far away long ago

خیلی دور ...خیلی وقت پیش  
Glowing dim as an ember

 اخگر های تاریک بسان خاکستر 
Things my heart used to know

چیزهایی که  قلبم به دانستنشان عادت کرده 
Things it yearns to remember

چیزهایی که آرزوی به یادآوردنشان را دارم 
And a song someone sings

و آهنگی که کسی می خواند  
Once upon a December

 در یکی از روزهای دسامبر  

Parole de chanson Loin du froid de décembre

عشق با من چه نظر داشت که پنهان می کرد

 نافه ی مشک ختن داشت که پنهان می کرد

روز با من چه سخن داشت که پنهان می کرد

چشم خونش ، چه خبر داشت که پنهان می کرد

ماه دیشب چه غمی داشت به رخ

که رخ همچو مهش ، باز پنهان می کرد .

غنچه ام ، بلبلک باغ دلت را مفروش

وای از این عشق ، از این عشق چه پنهان می کرد

وای ای برف ببار بر دل بیچاره ی من

شاید این برف که داغِ دیده پنهان می کرد

گفتی و آتش این جان من افزون کردی

اینچنین راز همان نیک  که پنهان می کرد .

بزن این گردن بیچاره که مشکل ز من است

بی وفا من ، که وفا را ز تو پنهان می کرد.

شمع در شور وشعف و های هوی ات خاموشا

کین همه عشق به پروانه ، چه پنهان می کرد .

بهار من ، چرا خزان گرفته ای  

                              ز این جهان چرا چنان گرفته ای ؟ 

خنده ات به سان خنده ی زرد برگ هاست 

                                که ناگهان به زیر پا گرفته ای 

بیا ببین ، تمام فصل هایم بهار 

                               فقط  بهار را به آبان  گرفته ای 

اگر که غرق خویشتن کنی خویش را 

                               وجود روح را به مسخره گرفته ای

بیا و دست سرد باغ را بگیر 

                               که حاجتت به آه او گرفته ای 

بگو که شمع گفت  :"چرا ز باغ من 

                                بهار را ، تا ابد  گرفته ای "  

بری این در بسازیم ، بسوزیم و بنازیم 

                         که هر آنچه که در این غافله داریم ببازیم

عجب غافله داری که به مژگان نگاری 

                         به ره حج چو ببیند به ره شام بتازیم 

خدا دل به منش داد ، دلم خانه ی او باد 

                         عجبا چون که دلم رفت و بر او یاد بمانیم 

عجب شمع خرابی ، که بسوزد به سرابی 

                        که در این خانه کسی هست و به شب نور بسازیم

*راستش نمی دونم چرا ! ولی حس می کنم کارم اشتباست ولی باید انجامش بدم